ایست قلبی
آرست قلب در پزشکی، به صورت توقف گردش خون شناخته میشود.
در این حالت عضلهٔ قلب هیچگونه انقباضی نداشته و قلب هیچ خروجی و جریان خونی ندارد.
ایست قلبی با حمله قلبی یا اختلال خونرسانی به قلب، متفاوت است هرچند ممکن است ایست قلبی در اثر یک حمله قلبی نیز اتفاق بیافتد.
ارست قلبی یک اورژانس پزشکی است. اگر بلافاصله درمان نشود، باعث مرگ ناگهانی می شود. با مراقبت های پزشکی مناسب و سریع، امکان زنده ماندن وجود دارد.
ایست ناگهانی قلب چه تفاوتی با حمله قلبی دارد؟
ایست ناگهانی قلب یک حمله قلبی نیست. حملات قلبی زمانی اتفاق می افتد که انسداد یک یا چند شریان کرونر وجود داشته باشد و از دریافت خون کافی به میزان اکسیژن در قلب جلوگیری کند.
اگر اکسیژن موجود در خون نتواند به عضله قلب برسد ، قلب آسیب می بیند و حمله قلبی رخ میدهد..
در مقابل ،ارست قلبی ناگهانی و یا ایست قلبی در خواب زمانی اتفاق می افتد که سیستم الکتریکی قلب از کار بیفتد و ناگهان بسیار نامنظم شود. در این حالت قلب به طرز خطرناکی سریع می تپد.
در این هنگام اگر شخص را سریعا به اورژانس نبرند او جان خود را از دست میدهد.به همین دلیل است که اکثر افرادی که دچار ایست قلبی در خواب میشوند جان خود را ازدست میدهند.
شرایط خاص قلبی که میتوانند منجر به ایست قلبی شوند:
- بیماری سرخرگ کرونری
- حمله قلبی
- بزرگ شدنِ قلب
- بیماری دریچهی قلب
- بیماری قلبی مادرزادی
علت ایست قلبی چیست؟
نخستین علت ارست قلبی، معمولا اختلال در ریتم قلب (آریتمی) است که آن هم نتیجهی مشکلِ سیستم الکتریکی قلب است.
شایعترین علت ایست قلبی، نوعی از آریتمی به نام فیبریلاسیون بطنی است.
فیبریلاسیون بطنی زمانی رخ میدهد که پالسهای الکتریکیِ سریع، باعث میشوند تا بطنهایتان به جای پمپاژ خون، به طرز بیهودهای بلرزند.
بیشتر اوقات، آریتمیهای محرکِ ایست قلبی به خودیِ خود اتفاق نمیافتند. در انسانی که از قلبِ طبیعی و سالمی برخوردار است، ریتم نامنظمِ پایدار قلب، بدون عاملی بیرونی، همچون شوک الکتریکی، استفاده از مواد مخدر یا ضربهی سختی در زمان نامناسب در چرخهی قلب (تکان قلبی) به احتمال زیاد پیشرفتی نخواهد کرد.
علائم ایست قلبی:
- غشکردنِ ناگهانی؛
- نداشتن نبض؛
- قطع تنفس؛
- از دست رفتن هوشیاری.
چه عواملی ریسک ایست قلبی را افزایش میدهند:
از آنجا که ارست قلبی اغلب با بیماری سرخرگ کرونری در ارتباط است، همان عواملی که شما را در معرض خطر بیماری سرخرگ کرونری قرار میدهند، در مورد خطر ارستقلبی هم صدق میکنند. این عوامل عبارتند از:
- سابقهی خانوادگیِ بیماری سرخرگ کرونری؛
- سبک زندگی بیحرکت
- سابقهی ایست قلبی یا سابقهی خانوادگی ایست قلبی
- سابقهی حملهی قلبی؛
- عدم تعادل غذایی، همچون مصرف پایینِ پتاسیم و منیزیم.
ارست قلبی چه عارضههایی دارد:
مهمترین عارضه ایست قلبی آسیب به مغز است .
وقتی ارست قلبی اتفاق میافتد، نخستین بخشی که در بدن دچار آسیب میشود، مغز است، زیرا بر خلاف سایر اندامها، مغز از ذخیرهی خون غنی از اکسیژن برخوردار نیست.
این اندام کاملا وابسته به عرضهی بیوقفهی خون است. کاهش جریان خون به سمت مغز باعث بیهوشی میشود.
اگر ریتم قلب سریعا به حالت طبیعی برنگشت، مغز آسیب خواهد دید و در نتیجه منجر به مرگ میشود.
اگر ارست قلبی بیش از ۸ دقیقه به طول بینجامد، احتمال زنده ماندن بسیار کم میشود. کسانی که از ایست قلبی نجات مییابند، ممکن است دچار نشانههایی از آسیب مغزی شوند.
در برخورد با ارست قلبی چه باید کرد:
با اورژانس تماس بگیرید:
اگر با کسی روبهرو شدید که ناگهان افتاده یا واکنشی نشان نمیدهد، سریعا با شمارهی ۱۱۵ تماس بگیرید.
اگر آن شخص، کودک است و شما هم دست تنها هستید، سیپیآر انجام دهید یا فقط روی سینهاش فشار بیاورید. این کار را به مدت دو دقیقه انجام دهید و اگر پاسخی نگرفتید، میتوانید از الکتروشوک استفاده کنید.
سیپیآر انجام بدهید:
سریعا تنفسِ شخص بیهوش را بررسی کنید. اگر به طور طبیعی نفس نمیکشد، سیپیآر انجام دهید
این فشارها باید ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه باشند. اگر آموزش سیپیآر دیدهاید، راه تنفس او را بررسی کنید و پس از هر ۳۰ فشاری که وارد میآورید، تنفس دهان به دهان بدهید.
از دستگاه الکتروشوک استفاده کنید:
اگر آموزش استفاده از دستگاه شوک قابل حمل یا دفیبریلاتور را ندیدهاید، احتمالا اپراتور اورژانس میتواند برای استفاده از آن راهنماییتان کند. در چنین مواقعی یک شوک بدهید و بعد سریعا شروع به سیپیآر کنید، یا به مدت دو دقیقه، روی قفسهی سینه فشار بیاورید.
با استفاده از دفیبریلاتور، ریتم قلب شخص مورد نظر را بررسی کنید. اگر لازم است، یک شوک دیگر با دستگاه بدهید. این چرخه را آنقدر ادامه دهید تا شخص هوشیار شود یا اورژانس از راه برسد.